Będziemy mieć kolejny obiekt UNESCO? Stocznia Gdańska walczy o wpis na listę!

Do stolicy Francji, gdzie znajduje się siedziba UNESCO, w tej sprawie pojechały trzy osoby – Aleksander Aleksandrowicz, zastępca prezydenta Gdańska ds. inwestycji, Magdalena Gawin, podsekretarz stanu w MKiDN oraz Bartosz Skaldowski, dyrektor Narodowego Instytutu Dziedzictwa.

– Nawiązany został dialog między miastem, rządem i inwestorami. Zawsze będziemy stali po stronie tych terenów, jednak niezbędny jest tu kompromis, aby zachować historię i zbudować tętniącą życiem dzielnicę – powiedziała Aleksandra Dulkiewicz, prezydent miasta. – To nie pierwszy nasz wniosek, ale należy pamiętać, że tym razem w tworzenie wniosku i planu zarządzania zaangażowani byli inwestorzy prywatni – dodała.

Trzeba jednak pamiętać, że proces znalezienia się na liście UNESCO jest żmudny i długotrwały. Poza zebraniem dokumentacji i dostarczeniem jej do komisji, kandydatura jest poddawana głosowaniu. Każdorazowo odbywa się to podczas corocznych sesji Komitetu Światowego Dziedzictwa. Dla przykładu – zabytkowa kopalnia srebra w Tarnowskich Górach potrzebowała na to aż 16 lat! Przedstawiciele Stoczni Gdańskiej najgorsze mają jednak za sobą. Teraz pozostaje czekać na przyjęcie kandydatury i głosowanie. Jeśli wszystko pójdzie sprawnie, to niewykluczone, że decyzję komitetu poznamy jeszcze w tym roku. 44. sesja komitetu ma się odbyć między 29 czerwca, a 9 lipca w chińskim mieście Fuzhou.

Przedstawiciele Gdańska zapewniają jednak, że wpisanie obiektu na listę UNESCO nie ma na celu zablokowania inwestycji w tym obszarze i zamienienia jej w skansen.

– Miastu zależy na pogodzeniu ochrony dziedzictwa terenów Stoczni Gdańskiej, wyjątkowości tego terenu z nową zabudową – podkreśla Alan Aleksandrowicz, zastępca prezydenta ds. inwestycji. – Chcielibyśmy, by w tym miejscu powstała nowoczesna dzielnica, która obok zabytków i pamiątek po Solidarności będzie posiadała nową zabudowę o różnych funkcjach: mieszkaniowych, kulturalnych, usługowych, a nawet przemysłowych, ponieważ produkcja stoczniowa nadal trwa – tłumaczy.

Warto przypomnieć, że Gdańsk już dwukrotnie próbował wpisać na listę UNESCO tereny postoczniowe – pierwszy raz w 1997 roku i drugi raz między 2004 i 2006 rokiem. Nic jednak dziwnego, że miasto nie odpuszcza kolejnych prób. Wpisanie obiektu na słynną listę to nie tylko prestiż, ale także promocja miasta na całym świecie. Nie jest bowiem tajemnicą, że obiekty UNESCO już krótko po tym, jak zostaną wcielone do grona światowego dziedzictwa, zaczynają przyciągać o wiele więcej turystów.  

Dlatego, gdy w 2009 roku ponownie odrzucono wniosek, Gdańsk solidnie zabrał się za poprawianie rzeczy, które zadecydowały o negatywnej decyzji. Wiele fragmentów stoczni wpisano do rejestru zabytków i w ten sposób zablokowano możliwość wysokiej zabudowy w tym obszarze. A to właśnie potencjalne powstanie wysokościowców było jednym z głównych powodów odrzucenia poprzedniego wniosku.

Obecnie Polska ma 16 obiektów na liście UNESCO. Należą do nich m.in. Stare Miasto w Krakowie, Zamościu i Warszawie, Królewskie Kopalnie Soli w Wieliczce i Bochni, Auschwitz-Birkenau – niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny i zagłady, Zamek krzyżacki w Malborku, a także Puszcza Białowieska, Park Mużakowski czy Hala Stulecia we Wrocławiu. W lipcu ubiegłego roku podczas 43. sesji Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO w Baku, do grona wyjątkowych zabytków dołączyły także Krzemionki Opatowskie w województwie świętokrzyskim.