Fly4free.pl

Z Biszkeku warto pojechać do parku Ala Archa.

Możecie to zrobić na dwa sposoby
- marszrutka 265 z Osh Bazaar - dokładne przystanki można sprawdzić w aplikacji 2gis.
- Yandex (koszt około 25/30zł) - wysiadacie w rejonie restauracji Taymen

Widoki są przepiękne, warto pójść "na oślep" na zielone wzgórza. Są wyznaczone ścieżki, jednak teren jest tak prosty i przyjemny do spacerowania, że nie trzeba się mocno przejmować. My dotarliśmy do mniej więcej tego punktu na wzgórzach.

Możecie znaleść trochę informacji tutaj

_________________

Spacerując po łąkach to takie są widoki





jak wybierzesz się na szlak skalny to miniesz wodospad

_________________

I trochę info, jak się dostać do Parku Narodowego.

Beż auta, jest ciut cięzko, i trzeba liczyć na szczęscie z stopem.

Tak jak było opisane, komunikacją (marszrutka 265 https://2gis.kg/bishkek/route/15763204286185603) gdzie ostatni przystanek ma tu: https://maps.app.goo.gl/H3hVzTfWTqeqT42i6

Do głównego wejścia (gdzie auta płaczą za wejście) https://maps.app.goo.gl/agxXrm8DB6HtKEyY8, to 5km od przystanku, gdzie na nogach nam zajmie 50-60 minut idąc obok drogi. Brak cenia oraz sklepiku po drodze.

Wejście do treków rozpoczynają dopiero po 11km https://maps.app.goo.gl/L8Ae4xZSp5dneao46, na lokalnych "Krupówkach" gdzie można zaliczyć rzeki, jeziora lub wodospady

Nam się udało złapać stopa w jedną stronę a na powrót do marszrutki yandexa, za 600 somów. Było bardzo cięzko z stopem, ale to bardziej wina: dobrej pogody, soboty oraz dnia dziecka, bo tam był czysty armagedon od ludzi z piknikami.

Więc warto sprawdzić ofert lokalnych biur, gdzie za pół dnia chcą 800-900 somów https://www.instagram.com/kettik.kg/ oraz https://www.instagram.com/intourists_english_kg/ lub załatwić taksówkę na pół/cały dzień

Poza chodzeniem po łąkach i trekiem do wodospadu z posta @bim-bam - absolutnie warto się przejść głównym szlakiem wzdłuż rzeki, po paru kilometrach właściwie nie ma już ludzi. Szlak mało wymagający (równa ścieżka, małe nachylenie), aczkolwiek można napotkać na spontanicznie przecinające szlak potoki w czasie roztopów (przydadzą się choć trochę wodoodporne buty do przechodzenia po kamieniach). Idąc wyżej w słoneczny dzień, poza pojedynczymi drzewami praktycznie brak jest cienia.

Dotarliśmy do końca "zielonego", niestety z uwagi na małą ilość czasu nie udało się odwiedzić "campu". Widoki z gatunku jedzących z ręki.