Fly4free.pl

Za późno zacząłem szukać biletów na majówkę – a w zasadzie za późno zwolnił nam się ten termin. Bilety lotnicze w ciekawe dla nas miejsca okazały się abstrakcyjnie drogie. Siłą rzeczy pozostał nam transport lądowy i wybraliśmy się na majówkę samochodem – do Czech. Również dlatego, że Czesi są wielkimi fanami hodowli kaktusów i akurat 1V rozpoczyna się sezon kaktusiarski w Chrudimiu u Lidii i Pavla Pavliczków. (Co prawda dużo ciekawsze jest zakończenie sezonu w ostatni weekend września, na który zjeżdżają się setki kaktusiarzy z całej Europy, ale dla kaktusowego maniaka każdy powód jest dobry i na początek sezonu też warto przyjechać. Dla bardziej ciekawych – http://www.cact.cz ).
Droga z Warszawy do Czech zajmuje koło czterech godzin i wieczorem meldujemy się na nocleg w Hranicach za Ostrawą. Rano zaczynamy zwiedzanie. Po drodze mijamy renesansowy zamek w Litomyślu z XVI wieku wpisany na listę UNESCO. Zamek oglądamy tylko z zewnątrz, do środka nie wchodzimy. Związane to to było z tym, że w Czechach chyba nie istnieje zwiedzanie samodzielne – czyli nie można przebiec się po muzeum, trzeba to robić z przewodnikiem. Oczywiście ma to też swoje dobre strony, ale czas nas naglił, więc tylko „zaliczyliśmy” z zewnątrz.

W południe dojechaliśmy do Chrudimia. Zaczęliśmy od kaktusów. W czeskich szklarniach sezon w pełni, moje jeszcze zimują na strychu.









Małżonka dzielnie zniosła moje zachwyty nad kwiatkami i obłędnymi cierniami i po obowiązkowych zakupach ruszyliśmy w dalszą drogę. Sam Chrudim też jest starym miasteczkiem z ładnym rynkiem. Na nim natknęliśmy się na strażaków stawiających moja.
Moj to ścięte i starannie okorowane drzewo – świerk, sosna lub jodła – na którego wierzchołku zostawia się zieloną koronę, przyozdobioną bibułkami i wstążkami. Stawiany jest w nocy z 30 kwietnia na 1 maja i zwyczaj ten pochodzi z czasów pogańskich, a ostatnio podobno jest coraz bardziej popularny. Spotkaliśmy je jeszcze w kilku miastach, przez które przejeżdżaliśmy.

Jak się przyjrzeć mapom Czech z atrakcjami, składają się one głównie z zamków i starych miast. Siłą rzeczy, a raczej z powodu ograniczonego czasu, skupiliśmy się na kolejnych atrakcjach z listy UNESCO. Pierwsza była Kutna Hora. Na liście znajdują się tu Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i św. Jana Chrzciciela oraz gotycki kościół Świętej Barbary. Szczególnie ten drugi, pięknie położony zrobił na nas dobre wrażenie.






Inną atrakcją Kutnej Hory jest Kaplica Czaszek, czyli kościół cmentarny Wszystkich Świętych, który w ogóle nas nie zachwycił. Znajdują się w nim szczątki kilkudziesięciu tysięcy ofiar epidemii dżumy, wojen husyckich z XV wieku i wojny trzydziestoletniej w XVII wieku.

Samo stare miasto jest całkiem przyjemne.





Następnego dnia ruszamy na południe. Pierwszym celem jest Třebíč. Na liście UNESCO są tu romańska bazylika świętego Prokopa – zwiedzanie oczywiście z przewodnikiem


oraz świetnie zachowana dzielnica żydowska z małym muzeum w synagodze oraz dobrze zachowanym/odnowionym kirkutem. Jest też stare miasto z bardzo ładnym rynkiem, aczkolwiek zeszpeconym przez dobudowane paskudne plomby.











Kolejnym przystankiem był Telc - małe miasteczko otoczone stawami, oczywiście na liście UNESCO. Jest tu piękny, podłużny rynek z kolumną morową oraz zamkiem.



W hotelu właścicielka poleca nam miasteczko Jindrichuv Hradec gdzie znajduje się trzeci co do wielkości zamek w Czechach po praskim i w Ceskim Krumlowie. Zwiedzanie oczywiście z przewodnikiem, całkiem ładne wnętrza. Rynek byłby bardzo ładny, gdyby nie to, że cały jest zajęty przez parking.








Wieczorem dojeżdżamy do Czeskiego Krumlowa. I jest on fantastyczny, słusznie będący na liście UNESCO. Pomimo zdecydowanie gorszej pogody robi na nas ogromne wrażenie. Położony jest wśród meandrów Wełtawy - trochę jakby był wyspą. Zamek, jaki całe miasto jest świetnie zachowany. Przechadzamy się po uliczkach, a na zwiedzanie zamku nastawiamy się następnego dnia. Mamy już lekki przesyt knedliczków wiec na kolację idziemy na pizzę






Rano pogoda już była piękna i idziemy zwiedzać zamek. Teoretycznie Możliwe są dwie trasy, ale akurat dostępna była tylko jedna - oczywiście z przewodnikiem - co jest jednak dużą zaletą- bardzo ciekawie opowiada o historii zamku i jego właścicielach.






Zarówno wnętrza jak i widoki są fantastyczne.
Złota karoca – która miała być prezentem dla papieża Urbana VIII od księcia Jana Antonina. Niestety dla papieża przez kilka dni nie znalazł on czasu na przyjęcie księcia, który się obraził i przywiózł ją z powrotem.

W muzeum w wieży sporo przedmiotów byłych właścicieli, z góry jest świetny widok na miasto. W zamku trzymane są niedźwiedzie i tradycyjnie noszą imiona po dawnych właścicielach zamku – Schwarzenbergów.











Kręcimy się jeszcze po uliczkach i zaczynamy powoli wracać. Po drodze wstępujemy do kolejnego miejsca z listy UNESCO- do Holaszowic - wioski, zachowującej średniowieczny układ urbanistyczny w stylu południowoczeskiego wiejskiego baroku. Na rynku imponujący moj. Jest też jeden sklepik z pamiątkami, dwie knajpki i tłumek turystów i płatny parking.




Na wieczór dojeżdżamy do Czeskich Budziejowic - ładne stare miasto jakich wiele, za to rynek - Płac Przemyślą Otokara II jest olbrzymi - dokładnie jeden hektar, faktycznie robi wrażenie.



Rano zaczynamy wracać. Zatrzymujemy się w Olomuncu gdzie znajduje się będąca na liście UNESCO przepiękna barokowa Kolumna Trójcy Świętej.


No cóż, zdjęcie z roku 2020 sprzed remontu.



Tuż przed granicą zatrzymujemy się w całkiem przyjemnej ale wyglądającej na opustoszałą Opawie. Wieczorem jesteśmy w domu.



Do tej pory, poza zwiedzeniem Pragi, traktowaliśmy Czechy głównie jako kraj tranzytowy, a tak naprawdę jest tam pełno atrakcji i warto na nie poświęcić zdecydowanie więcej czasu niż jeden, nawet przedłużony weekend.

_________________