Z wizytą na lotnisku-widmo. Tu czas się zatrzymał

Londyn-Heathrow. Wrzesień. Mimo chłodnego poranka, ocieram pot z czoła. Wokół mnie słychać niekończący się szum rozmów i monotonny stukot kółek walizek. Tłumy ludzi napierają z każdego możliwego kierunku. Na własnej skórze odczuwam, że to nie przelewki – tutaj wszyscy gdzieś się spieszą, lądują, wylatują, czekają. W końcu to jedno z największych lotnisk świata, przez które rocznie przewija się 70 milionów pasażerów.

Próbując uciec od wszechobecnego lotniskowego gwaru, przypominam sobie inne lotnisko, na którym miałem okazję być kilka miesięcy temu. Lotnisko położone na wyspie, będącej popularnym celem urlopowym, w tym także dla naszych rodaków. Jakże inne od londyńskiego molocha – tutaj jedynym odgłosem był szum wiatru.

Z tego lotniska nic już nie wzbije się w powietrze, a zamiast lśniących i błyszczących Boeingów i Airbusów, przed oczami mam rdzewiejący wrak samolotu. Niczym w Czarnobylu: czas się zatrzymał. 

Ale po kolei. Zapraszam do podróży w czasie. Nie tak wcale odległym.

PoprzednieObraz 4 z 10Następne

Budynek w którym straszy

Mój rozmówca pokazuje kolejną fotografię. Bez słowa przyglądamy się, w jakim stanie jest teraz budynek terminalu lotniska Makarios. Wciąż w większości okien są szyby. Ale nie we wszystkich. W środku hula wiatr...


Fot. Wojciech Kmiecik

PoprzednieNastępne

PoprzednieObraz 4 z 10Następne