Fly4free.pl

Cześć,
w listopadzie 2024 podczas podróży po Indiach odwiedziliśmy stany Nagaland i Manipur. Wzięliśmy udział między innymi w słynnym Hornbill Festival. W internecie ciężko znaleźć informacje na temat podróży w te strony. Jeśli ktoś miałby jakieś pytania zapraszam do kontaktu.

Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, w Nagalandzie czuliśmy się w 100 procentach bezpiecznie, w Manipurze wyczuwało się napiętą sytuację polityczną, było dużo wojska. Wieczorem brakowało prądu. Jednak w obu stanach miejscowa ludność była naprawdę przyjazna. Ta część kraju jest dużo bardziej uporządkowana i zadbana - można zapomnieć, że to wciąż Indie

Za EPS i posta Alex Rothman

Przewodnik po indyjskim zezwoleniu na wstęp do obszarów chronionych (PAP) w 2026 r.

Witam wszystkich,

Jest to stosunkowo nowy system zezwoleń (o ile mi wiadomo, przywrócono go pod koniec 2024 r.) i w sieci naprawdę nie ma zbyt wielu przydatnych informacji na ten temat, więc postanowiłem podzielić się wszystkim tym, o czym sam chciałbym wiedzieć przed rozpoczęciem przygotowań. Opieram się na doświadczeniu związanym z uzyskaniem zezwolenia PAP dla stanu Mizoram, podróżowaniem po tym stanie, a następnie złożeniem wniosku o kolejne zezwolenie PAP obejmujące jednocześnie stany Manipur, Nagaland i Arunachal.

Stany: Mizoram, Manipur, Nagaland i Arunachal (chyba również Sikkim, ale tego zezwolenia nie uzyskałem). Przed wjazdem do stanu potrzebujesz PAP. Jednak mój gospodarz powiedział mi, że ktoś przyjechał bez niego, złożył wniosek na miejscu i zajęło to cztery dni. Nie sądzę jednak, aby była to zalecana procedura. W jednym wniosku można ubiegać się o wizę do wielu stanów.
Złóż wniosek tutaj: https://indianfrro.gov.in

Koszt: 2850 rupii

Co jest potrzebne:

Skan paszportu

Zdjęcie wizy z numerem wizy (w paszporcie)

Potwierdzenie adresu (pobrałem wyciąg z konta z mojego banku)

Plan podróży (nie musi być bardzo szczegółowy, AI może pomóc na podstawie podanych informacji)

Oświadczenie od obywatela Indii + dokument tożsamości z fotografią tego obywatela.

Napisałem też „list z prośbą” (może to nie być konieczne). Załączam przykłady listu z prośbą, którego użyłem, oraz dwa przykłady listów z zobowiązaniem (ten bardziej szczegółowy jest mój, a mniej szczegółowy należy do kogoś innego; oba zadziałały). Wykorzystałem sztuczną inteligencję do ich wygenerowania na podstawie moich danych i było to bardzo proste. Gdybym miał te przykłady wcześniej, moje życie byłoby o wiele łatwiejsze.

Proces:

Wypełnij wniosek. Będziesz musiał podać wiele szczegółów. Musisz wpisać każdą dzielnicę (w obrębie stanu) oraz daty wizyty, ale te okresy mogą się pokrywać, więc nie przejmuj się tym zbytnio.
Mój wniosek został rozpatrzony w ciągu około 5 godzin w normalny dzień roboczy. Mówią, że może to potrwać do 15 dni, ale nie było tak w moim przypadku. Jeśli złożyłeś wszystkie dokumenty, zostaniesz poproszony o dokonanie płatności, w przeciwnym razie poproszą o dodatkowe dokumenty.

Płatność: Do wyboru są dwa portale płatnicze. Próbowałem z dwiema moimi zagranicznymi kartami i żadna nie zadziałała. Po nieudanej próbie trzeba też poczekać kilka godzin, aż system się zresetuje. Poprosiłem lokalnych pracowników hoteli, w których się zatrzymałem, aby zrobili to za mnie za pomocą karty lub UPI, co było znacznie łatwiejsze, i zapłaciłem im gotówką. Uważam jednak, że innym osobom udało się z powodzeniem użyć zagranicznych kart.

Po dokonaniu płatności nastąpiło ostateczne przetworzenie wniosku. W moim przypadku trwało to około 45 minut.

Wydrukuj to i gotowe

Zazwyczaj dzieje się tak, że po przybyciu np. na stację kolejową musisz się zarejestrować, aby mieli Twój numer, a następnie będziesz regularnie otrzymywać telefony od kogoś z tej dzielnicy, aby sprawdzić, gdzie przebywasz każdej nocy (chociaż przynajmniej w Mizoramie jest to dość przyjazne), albo Twój hotel zajmie się rejestracją i to Ty lub oni będziecie otrzymywać telefony

Tak, przynajmniej w Mizoramie jesteś dość ściśle monitorowany. W Kamalnagarze ludzie z biura wywiadu wpadli na „pogawędkę” do prywatnego domu, w którym mieszkałem, a w Champhai inny pracownik biura wywiadu dogonił mnie wraz z moim przewodnikiem, gdy jechaliśmy na skuterze, i zadał nam więcej pytań. Nie wiem, czy gdzie indziej jest tak samo. Jeśli ograniczysz się do najbardziej turystycznych atrakcji, to może się to nie zdarzyć.

Ogólnie mówię o Mizoramie, ale komunikacja między różnymi oddziałami policji i wywiadu w poszczególnych okręgach jest naprawdę kiepska, więc często się gubią, a to też dlatego, że turystyka w tych rejonach nie jest zbyt popularna, odkąd znowu wprowadzono pozwolenia, żeby zwykli policjanci i funkcjonariusze wywiadu mogli zrozumieć system

https://www.facebook.com/groups/1699302 ... ently_seen

Ostatnio załatwiałem pozwolenie na wjazd do Nagalandu. Wniosek składany na tej powyższej rządowej stronie jest dość skomplikowany, a największą jego wadą jest to, że można go złożyć dopiero po przylocie do Indii. Do tego czas rozpatrywania jest nieprzewidywalny. U autora powyższego raportu trwało to 5h, a w moim przypadku dopiero po około 10 dniach dostałem informację o rozpatrzeniu wniosku. Z tego względu szukałem jakiegoś innego sposobu na załatwienie tego papierka bo do wylotu samolotu miałem parę godzin, a mój wniosek online cały czas miał status oczekujący. Znalazłem w internecie numer telefonu do departamentu turystyki w Dimapur (https://dimapur.nic.in/tourism/) i napisałem do nich na whatsappie z prośbą o pomoc. Dostałem permit w ciągu 2 godzin, bez żadnych formularzy i płatności. Wysłałem tylko skan paszportu.