Na miejscu można sobie takie widoki pooglądać:
Załącznik:
1.jpg [ 419.7 KiB | Obejrzany 261 razy ]
Załącznik:
2.jpg [ 398.54 KiB | Obejrzany 261 razy ]
Załącznik:
3.jpg [ 394.32 KiB | Obejrzany 261 razy ]
Załącznik:
4.jpg [ 632.24 KiB | Obejrzany 261 razy ]
Załącznik:
5.jpg [ 418.63 KiB | Obejrzany 261 razy ]
Załącznik:
6.jpg [ 453.11 KiB | Obejrzany 261 razy ]
Załącznik:
7.jpg [ 482.28 KiB | Obejrzany 261 razy ]
Z dojazdem jest kilka opcji. Jak już jesteś w Karakorum, możesz złapać stopa do wodospadu albo wykupić wycieczkę w hostelu czy hotelu. Ja skorzystałem z wycieczki organizowanej przez właścicielkę ośrodka Gaya.
Koszt to 220 USD za osobę (przy dwóch osobach) albo 340 USD, jeśli jedziesz sam. W cenie jest dojazd, dwa noclegi u rodziny w bardzo prostych warunkach (brak toalety – tylko wychodek, brak bieżącej wody, prysznica i prądu), słabe śniadania, obiady i kolacje oraz dwie godziny jazdy konno. Po drodze jest też przystanek przy klasztorze Tovkhon, a cała trasa prowadzi drogą terenową wzdłuż rzeki.
Szczerze mówiąc, nie polecam nikomu tej wycieczki. W nocy jest bardzo, bardzo zimno, piecyk nie daje rady, bo gery są nieszczelne i wieje do środka. Śniadania kiepskie i monotonne, choć obiady i kolacje już trochę lepsze.
Jeśli ktoś chce zostać tam na noc, to nocleg kosztuje 60 000 tugrików ze śniadaniem, a dodatkowe posiłki po 20 000 MNT.
Lepiej dorzucić więcej kasy i iść do któregoś z komercyjnych kampów (to te ogrodzone przy linii elektrycznej) – masz tam toaletę, ciepły prysznic i, co najważniejsze, ciepło w nocy.
A tu mapka z atrakcjami okolic Karakorum i doliny:
Załącznik:
a.jpg [ 438.98 KiB | Obejrzany 252 razy ]
Załącznik:
b.jpg [ 522.08 KiB | Obejrzany 248 razy ]